De rijken beschouwen onroerend goed consequent als een van hun meest betrouwbare instrumenten voor het opbouwen van rijkdom. Maar precies hoeveel van hun fortuin zit in vastgoed, en wat kunnen gemiddelde beleggers van hun strategieën leren? Het antwoord is genuanceerd. Hoewel onroerend goed een hoeksteen is voor veel vermogende particulieren, is het zelden de enige basis van hun vermogen.
‘Rijk’ definiëren: hogere klasse versus de top 1%
Rijkdom is niet monolithisch. De term ‘rijk’ varieert dramatisch, afhankelijk van de locatie. Sommige staten classificeren een huishouden als rijk met een nettowaarde van slechts $113.000, terwijl andere bijna $700.000 nodig hebben. Voor de duidelijkheid: deze analyse verdeelt de rijkdom in twee niveaus: de hogere klasse (95e-99e percentiel) en de bovenste 1%. De hogere klasse heeft doorgaans tussen de $2,5 miljoen en $10 miljoen aan nettowaarde, terwijl de top 1% rijkdom bezit die varieert van miljoenen tot miljarden.
De hogere klasse: 19,8% in onroerend goed
Volgens Redfins analyse van gegevens van de Federal Reserve wijzen huishoudens in het 95e tot 99e percentiel ruwweg 19,8% van hun totale vermogen toe aan onroerend goed. Dit vertaalt zich in een investering van ongeveer $500.000 tot $2 miljoen in onroerend goed, vaak inclusief een hoofdverblijfplaats plus extra eigendommen zoals tweede huizen of huureenheden.
Deze groep diversifieert zich echter agressief. Ze zijn niet uitsluitend afhankelijk van onroerend goed. In plaats daarvan brengen ze hun portefeuilles in evenwicht met aandelen, obligaties, pensioenrekeningen en alternatieve beleggingen om de risico’s te beperken en het langetermijnrendement te maximaliseren. Deze diversificatie verklaart waarom onroerend goed voor hen een belangrijk onderdeel is van het opbouwen van rijkdom, maar niet de belangrijkste drijfveer.
De top 1%: slechts 12,3% in onroerend goed
De top 1% bezit over het geheel genomen veel meer rijkdom, maar vastgoed vormt een verrassend kleiner deel van hun portefeuilles: slechts 12,3%. Dit komt niet door het bezit van minder eigendommen; hun andere activa groeien gewoon sneller.
De ultrarijken geven prioriteit aan bedrijfseigendom, private equity en substantiële aandelenbeleggingen. Deze activa schalen effectiever dan vastgoed, waardoor een exponentiële groei wordt gestimuleerd die de waardering van onroerend goed in de schaduw stelt. De Federal Reserve bevestigt dat financiële en zakelijke activa veel sneller groeien dan eigendommen in de rijkste huishoudens, waardoor onroerend goed relatief minder belangrijk wordt.
Lessen voor gemiddelde beleggers
De strategieën van de rijken bieden waardevolle inzichten voor gewone beleggers:
- Diversificeer: Onroerend goed is krachtig, maar het mag niet uw enige investering zijn. Combineer vastgoedbezit met pensioenrekeningen, aandelen en gediversifieerde fondsen.
- Vermijd overconcentratie: Veel huishoudens uit de middenklasse besteden het grootste deel van hun vermogen aan overwaarde. Naarmate uw financiën verbeteren, kunt u geleidelijk overschakelen naar een bredere activamix.
- Focus op inkomen en waardering: De rijken gebruiken onroerend goed voor zowel huurinkomsten als groei op de lange termijn. Zelfs één enkele, goedgekozen huurwoning kan uw financiële basis aanzienlijk versterken.
- Denk op de lange termijn: Rijke beleggers bouwen welvaart op door middel van een gestage, gediversifieerde groei, niet door snelle winsten na te jagen.
De rijken kunnen aanzienlijk in onroerend goed investeren, maar brengen dit in evenwicht met bredere strategieën. De ultrarijken zijn zelfs nog meer afhankelijk van bedrijfs- en marktgebaseerde activa om hun welvaart te vergroten. Voor gemiddelde beleggers kan vastgoed een sterk startpunt zijn, maar diversificatie is de sleutel tot duurzame financiële zekerheid.
