Een rechtszaak in Los Angeles beweert dat Meta (Instagram) en YouTube hun platforms opzettelijk zo hebben ontworpen dat ze verslavend zijn, wat tot schade voor gebruikers, met name kinderen, heeft geleid. De zaak, die maandag werd geopend, markeert een belangrijk moment in het debat over de verantwoordelijkheid van technologie voor het welzijn van gebruikers.
Het kernargument: digitale verslaving
De aanklager, geïdentificeerd als K.G.M., beweert dat ze op jonge leeftijd een verslaving aan YouTube en Instagram heeft ontwikkeld als gevolg van manipulatieve ontwerpkenmerken. De advocaat van de aanklager, Mark Lanier, voerde aan dat deze platforms functioneren als “digitale casino’s”**, waarbij gebruik wordt gemaakt van technieken zoals eindeloos scrollen om gebruikers verslaafd te houden. Lanier vergeleek het constante swipen met het overhalen van de hendel van een gokautomaat, wat een opzettelijke parallel met de gokpsychologie suggereert.
Waarom dit ertoe doet: een generatie verslaafd
Deze proef gaat niet alleen over de ervaring van één individu. Het gaat over een bredere trend: een generatie die opgroeit in de greep van sociale mediaverslaving. De rechtszaak beweert dat leidinggevenden van Meta en YouTube zich bewust waren van het verslavende potentieel van hun producten, maar doorgingen met het ontwikkelen en implementeren van functies die waren ontworpen om de betrokkenheid te maximaliseren, zelfs ten koste van de gezondheid van de gebruiker.
De bewering: kunstmatige verslaving
Lanier beschuldigde de bedrijven ervan opzettelijk ‘valstrikken’ te creëren in plaats van simpelweg apps te bouwen. De rechtszaak beweert dat het doel niet alleen was om gebruikers aan te trekken, maar ook om verslaving te cultiveren. Als deze zaak slaagt, zou deze zaak een juridisch precedent kunnen scheppen, waardoor technologiebedrijven gedwongen worden verantwoordelijk te worden gehouden voor de psychologische impact van hun platforms.
De proef zal naar verwachting enkele weken duren, waarbij beide partijen bewijsmateriaal zullen presenteren over het ontwerp van deze platforms en hun effecten op gebruikers. De uitkomst zou de relatie tussen technologiebedrijven en hun verantwoordelijkheid voor het welzijn van gebruikers kunnen herdefiniëren.
Deze rechtszaak zou een keerpunt kunnen betekenen in de manier waarop we naar sociale media kijken, waarbij de focus verschuift van betrokkenheidsstatistieken naar schade aan gebruikers. De vraag is of rechtbanken technologiegiganten verantwoordelijk zullen houden voor het bouwen van platforms die verslaving voorrang geven boven gezondheid.
