Sędzia federalny w Minnesocie udzielił ostrej nagany organom ds. imigracji i organów celnych (ICE), orzekając, że agenci naruszyli czwartą poprawkę, wchodząc siłą do domu danej osoby bez ważnego nakazu sądowego. Decyzja wydana 17 stycznia podkreśla długotrwały konflikt między polityką ICE a prawem konstytucyjnym dotyczącym aresztów domowych.
Decyzja i jej konsekwencje
Sędzia okręgowy USA Jeffrey Bryan stwierdził, że agenci ICE działali niezgodnie z konstytucją, wchodząc do domu Garrisona Gibsona bez zgody lub nakazu podpisanego przez sędziego. Jest to zgodne z wewnętrzną dyrektywą ICE, nieujawnianą wcześniej, która instruuje agentów, że nakazy administracyjne – podpisane przez przełożonych ICE, a nie sędziów – wystarczą, aby wejść do prywatnych domów w celu dokonania aresztowań.
Istota problemu: Czwarta Poprawka chroni obywateli przed nieuzasadnionymi przeszukaniami i zajęciami. Tradycyjnie oznacza to, że organy ścigania muszą uzyskać nakaz od sędziego w oparciu o prawdopodobną przyczynę przed wejściem do miejsca zamieszkania. Polityka ICE, zgodnie z orzeczeniem sądu, omija ten wymóg.
Sprawa Harrisona Gibsona
Garrison Gibson, obywatel Liberii mieszkający w Minnesocie i przebywający w areszcie ICE, twierdzi, że agenci włamali się do jego domu 11 stycznia wczesnym rankiem, po tym jak odmówił otwarcia drzwi. Z jego oświadczenia wynika, że agenci użyli gazu pieprzowego wobec sąsiadów zgromadzonych na zewnątrz, a do włamania włamali się za pomocą taranu.
Żona Gibsona nagrała całe zdarzenie na wideo, pokazując agentów z karabinami stojących w drzwiach ich domu. Pomimo jej żądania o wydanie nakazu, agenci weszli bez niego i zakuli Gibsona w kajdanki, po czym przedstawili nakaz administracyjny – dokument podpisany przez przełożonego ICE, a nie sędziego.
Powtarzające się aresztowania i długotrwałe przetrzymywanie
Pomimo nakazu sędziego nakazującego uwolnienie Gibsona, ICE aresztowała go ponownie podczas rutynowej kontroli, co pokazało, że agencja jest w stanie przetrzymywać osoby w areszcie nawet po tym, jak sąd uznał aresztowanie za niezgodne z konstytucją. Uwydatnia to krytyczne napięcie: agenci federalni mogą agresywnie egzekwować przepisy imigracyjne, nawet jeśli działania te naruszają prawa konstytucyjne.
Wewnętrzne wytyczne i debaty prawne ICE
Decyzja sądu jest następstwem ściślejszego nadzoru nad wewnętrznymi wytycznymi ICE dotyczącymi formularza I-205 – dokumentu administracyjnego, który umożliwia agentom wejście do domów bez nakazu sądowego. Organizacja Whistleblower Aid, która reprezentuje informatorów ICE, argumentuje, że notatka stanowi dla funkcjonariuszy informację, że nakaz wydany przez agenta wystarczy do dokonania aresztowań w domu.
Prawnicy, w tym ekspert ds. Czwartej Poprawki Orin Kerr, argumentują, że praktyka ta jest sprzeczna z ograniczeniami konstytucyjnymi. Kerr ostrzegł, że zezwolenie na korzystanie z nakazów władzy wykonawczej podważa kontrolę sądową zapewnioną przez czwartą poprawkę.
Szerszy kontekst
Sprawa wpisuje się w szerszą krytykę praktyk ICE w Minnesocie. Urzędnicy stanowi scharakteryzowali operacje federalne jako niezgodną z konstytucją „inwazję”, zwłaszcza w Minneapolis i St. Paul. Protesty i oburzenie społeczne nasiliły się, gdy ICE agresywnie egzekwowało egzekwowanie prawa imigracyjnego.
Aresztowanie Gibsona zawierało także zarzuty, jakoby agenci ICE robili zatrzymanym zdjęcia „trofeów”, co opisał jako gest mający na celu upokorzenie osób przebywających w areszcie.
Wniosek
Orzeczenie sądu w Minnesocie potwierdza, że agenci ICE nie mogą wchodzić do domów bez nakazu. Choć agencja zachowuje uprawnienia w zakresie zatrzymywania, decyzja wzmacnia zabezpieczenia zawarte w Czwartej Poprawce przed nieuzasadnionymi przeszukaniami i zajęciami. Sprawa rodzi ważne pytania dotyczące równowagi pomiędzy egzekwowaniem prawa imigracyjnego a prawami konstytucyjnymi oraz tego, czy ICE zmieni swoją politykę wewnętrzną, aby była zgodna z precedensami prawnymi.
