Leica doet de dingen niet half. Ze maken camera’s die mensen aanbidden als religieuze iconen, nu hebben ze een projector gemaakt die er net zo pretentieus en net zo mooi uitziet. Het heet Cine Play 1 en kost een fortuin. Concreet is het $ 2995 nadat je op zoek bent gegaan naar een korting van $ 800. Dat is steil voor een gadget waarbij je in het donker moet leven, maar de beeldkwaliteit zorgt ervoor dat je veel dingen vergeeft.
Het is aluminium. Er zit glas in. Het heeft die beroemde rode stip. Het lijkt op iets dat een rijk persoon zou kopen om smaak aan te geven in plaats van alleen maar behoefte.
Installatie is eenvoudig. Verplaatsen is dat niet.
Hij weegt 14,6 kg. Dat voelt draagbaar totdat je beseft dat het stroom nodig heeft. Altijd. Geen batterij betekent dat u bent vastgebonden aan een stopcontact, vastgebonden aan binnenshuis. Je kunt voor nog eens $ 495 een mooie vloerstandaard kopen, die de stroom via de basis aansluit, zodat je kabels niet lelijk zijn. Het is Apple-denken. Duur maar schoon.
Plaats het ongeveer 12 voet van een muur. Je krijgt een 150 inch scherm. De lens is een Leica Summicron, hetzelfde merk als hun camera’s, die scherpte belooft zonder de kleurranden die kleinere projectoren verpesten. Het houdt zich aan die belofte.
De automatische keystone-aanpassing werkt. Bijna magisch eigenlijk, totdat je er tegenaan loopt en de sensoren in paniek raken. Dan schakel je het uit. De interface is VIDAA van Hisense. Het is intuïtief genoeg. Gesproken zoekopdrachten werken als je een hekel hebt aan menu’s. Maar Fandango at Home ontbreekt. Misschien komt het later. Misschien maakt het niet uit.
“De focus, helderheid en kleur waren allemaal bovengemiddeld.”
Dat is een genereus understatement voor het beeld zelf.
Kleuren die schreeuwen. Zwarten die fluisteren.
Doe de lichten uit. Niet alleen dimmen. Uit. Deze projector vereist het. Hij beschikt over 3000 lumen, wat op papier hoog klinkt, maar vergeleken met de LS9000 van Epson heeft hij moeite met omgevingslicht. Epson wint daar. Leica wint overal in een donkere kamer.
De kleuren? Onwerkelijk. De BT.2020-specificatie zegt dat deze 107% dekt. Dat betekent dat wanneer Avatar: Fire en Ash spelen, de blues diep zijn en de rode tinten agressief. Huidtinten zien er niet uit als papier. In de vlinderscène uit mijn testclips is het verschil tussen geel en oranje subtiel genoeg om je hart te laten stoppen. Het voelt nat aan. Het voelt echt.
Gamen? Zeker. Sluit een Xbox of pc aan. Het doet 120Hz bij 1080P. Forza Horizon 5 zag er beter uit aan de muur dan op een tv. Geen stotteren. Gewoon beweging. Maar je verliest een HDMI-poort als je de audio-uitgang gebruikt. Een kleine tragedie. Je krijgt in totaal slechts twee HDMI-ingangen. Voor een machine van drie grote? Gierig.
Er is ook geen antenne-ingang. Geen coax. Jij streamt. Of je gebruikt een app. Of je leeft met de beperkingen.
De afstandsbediening is een bijzaak
Waarom faalde Leica met de afstandsbediening?
Het heeft geen achtergrondverlichting. In de donkere kamer waar je de projector het meest nodig hebt, tast je naar knoppen. De speciale app-toetsen zijn vergrendeld. Je kunt ze niet in kaart brengen. Als je Disney Plus haat, heb je er nog steeds een knop voor. Je kunt het niet verwijderen. Ik wilde de terugknop aan de linkerkant. Het bevindt zich aan de rechterkant.
Gebruik de telefoon-app. VIDAA laat het u toe. Of koop een nieuwe afstandsbediening. Maar het mag niet extra kosten.
Er bestaat een soort kunstmodus. Je laadt een foto van een Van Gogh op je telefoon. Je straalt het op de muur. Het is leuk voor twintig minuten. Totdat je ogen branden of je je herinnert dat je $ 3000 betaalt om naar statische JPEG’s te staren. Het is geen echte kunstmodus zoals Samsung doet, waarbij hij de hele dag aanstaat zonder dat de lamp oververhit raakt. Maar voor een slaapmutsje? Zeker.
Is het het geld waard?
Je zou voor minder een 4K-tv kunnen kopen. Je zou de Epson LS9000 voor iets meer kunnen kopen en hem kunnen laten werken tijdens een basketbalwedstrijd met de lichten aan. Je zou het Hisense-equivalent voor een duizendtal minder kunnen kopen en dezelfde vorm krijgen.
Maar dit is Leica. Het is de Summicron-lens. Zo zag Predator: Badlands er vochtig en levend uit op je droge gipsplaat. Het is de onderdompeling die je overkomt als je drie rijen terug in je eigen woonkamer zit.
Als je vooral om kleur geeft, als je een hekel hebt aan lichte kamers en als je geld te besteden hebt, dan ja. Het levert.
Het laat de vraag over die HDMI-poorten gewoon hangen.
Waarom stoppen bij twee?
