Lockheed Martin geldt als een titan in de lucht- en ruimtevaartindustrie. Het bedrijf is een van de grootste gediversifieerde fabrikanten ter wereld. Het was niet altijd deze omvang. De huidige entiteit ontstond in 1995. In dat jaar vonden de fusie van twee verschillende reuzen plaats. Lockheed Corp. ontmoette Martin Marietta Corp. onder één dak.
De wortels zitten diep. Lockheed Aircraft Co. begon in 1926. Martin Co. fuseerde in 1961 met American-Marietta Co. tot Martin Marietta. Beide bedrijven hadden hun eigen erfenis al lang vóór de unie van 1995 opgebouwd.
Skunk Works heeft alles veranderd. Lockheed creëerde deze geheime divisie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het werd de belangrijkste ontwikkelaar van militaire vliegtuigen in de Verenigde Staten. De lijst met beroemde jets is lang. Je had de F-104-jager. Toen kwamen de spionagevliegtuigen U-2 en SR-71. De F-117A stealth-jager volgde. Dit waren niet alleen prototypes. Zij definieerden decennialang luchtoorlogvoering.
Het pad was niet altijd effen. Het begin van de jaren zeventig bracht financiële problemen. Lockheed produceerde het commerciële straalvliegtuig L-1011 TriStar. Het project was een ramp. De kosten liepen explosief op. Het bedrijf dreigde failliet te gaan. De Amerikaanse regering kwam tussenbeide. Enorme hulppakketten hebben Lockheed van de afgrond gered. Het was een duidelijke herinnering dat de burgerluchtvaart een risicovolle onderneming is.
De ontwikkeling van raketten werd een andere pijler van kracht. De Polaris-, Poseidon- en Trident-systemen waren door onderzeeërs gelanceerde ballistische raketten. Ze waren van cruciaal belang voor de nationale defensiestrategieën. Ook de ruimte speelde een grote rol. Lockheed werkte aan de Hubble-ruimtetelescoop. Zij verzorgden de constructie en systeemintegratie. Het was techniek met een hoge inzet.
De jaren negentig luidden een nieuw tijdperk van partnerschap in. Boeing Co. en Lockheed werkten begin jaren negentig samen. Ze contracteerden om de F-22 Raptor te bouwen. Dit was een stealth-jager. Het maakte zijn eerste vlucht in 1997. De samenwerking toonde aan dat zelfs concurrenten zich konden aansluiten bij enorme overheidscontracten.
Ondertussen had Martin Co. zijn eigen focus na de Tweede Wereldoorlog. Ze ontwikkelden raketten zoals de Titan. Ze bouwden elektronische systemen voor de Amerikaanse overheid. Zoals Martin Marietta deed, werd de reikwijdte groter. Ze bouwden Viking Mars-landers. Ze bouwden het Magellan-ruimtevaartuig voor Venus. Ze ontwierpen en produceerden ook de externe brandstoftank voor de space shuttle. Deze projecten vereisten precisie die maar weinig andere konden evenaren.
Halverwege de jaren negentig ontstonden commerciële ruimtelanceringsdiensten. Lockheed Martin vormde een joint venture genaamd International Launch Services. Ze werkten samen met Russische bedrijven. Energia en Khrunichev sloten zich bij de inspanning aan. Het doel was om commerciële ruimtelanceringen op de markt te brengen. Het was een vroege poging om de rivalen uit de Koude Oorlog in de commerciële sector te overbruggen.
De geschiedenis van dit bedrijf is een mix van oorlogsnoodzaak en commerciële ambitie. Het overleefde een bijna-instorting in de jaren zeventig. Het domineerde stealth-technologie. Het hielp bij het verkennen van het zonnestelsel. De erfenis is gebaseerd op die specifieke prestaties.
‘Enorme Amerikaanse overheidssteun’ was de reddingslijn die Lockheed van een faillissement redde tijdens de L-1011-crisis.
Het F-22 Raptor-programma met Boeing bewees dat strategische allianties geavanceerde militaire hardware konden opleveren. De joint venture met Russische bedrijven liet doorschemeren
