In de Verenigde Arabische Emiraten kan een enkele klik (of het nu gaat om het doorsturen van een video, het delen van een screenshot of het plaatsen van een meme) overgaan van een informele gewoonte op sociale media naar een ernstig strafbaar feit. Hoewel veel gebruikers denken dat ze veilig zijn als ze alleen maar inhoud die door anderen is gemaakt, ‘opnieuw posten’ of ‘delen’, behandelt de wet van de VAE de handeling van circulatie met dezelfde ernst als de handeling van creatie.
Deze juridische realiteit werd duidelijk zichtbaar tijdens de recente regionale spanningen rond Iraanse raket- en drone-aanvallen. Terwijl het conflict zich fysiek in de lucht ontvouwde, escaleerde het ook in de digitale sfeer, wat de autoriteiten ertoe aanzette desinformatie, door AI gegenereerde clips en illegaal filmen hard aan te pakken.
De escalatie van straffen tijdens crises
Het cybercriminaliteitskader van de VAE is niet nieuw, maar de toepassing ervan verandert dramatisch, afhankelijk van het nationale klimaat. Volgens Federaal wetsdecreet nr. 34 van 2021 zijn de juridische gevolgen van online wangedrag afhankelijk van de staat van het land.
De “nood”-multiplier
Tijdens perioden van stabiliteit staat op het verspreiden van vals nieuws of misleidende geruchten een minimumstraf van een jaar gevangenisstraf en een boete van 100.000 AED. Tijdens noodgevallen, epidemieën of rampen verdubbelen deze straffen echter effectief:
* Minimale gevangenisstraf: Twee jaar.
* Minimale boete: 200.000 AED.
Dit onderscheid is cruciaal. Recente conflicten creëren geen nieuwe wetten; ze leiden eerder tot de strengere bepalingen met hoge inzet van de bestaande bepalingen. Voor autoriteiten is de prioriteit tijdens een crisis het voorkomen van paniek en het handhaven van de openbare orde.
De mythe van “onschadelijk” delen
Veel bewoners gaan ervan uit dat hun bedoelingen – of het gebrek daaraan – hen tegen vervolging beschermt. Juridische experts suggereren anders.
1. De screenshot-valstrik
Schermafbeeldingen worden vaak gebruikt om privégesprekken te documenteren of geschillen te beslechten. Zodra een privé-uitwisseling echter zonder toestemming wordt gedeeld, komt deze in een gereguleerde juridische ruimte terecht.
“De wet maakt geen onderscheid tussen formele publicatie en informeel delen als de uitkomst hetzelfde is”, legt Ahmed Elnaggar, managing partner van Elnaggar & Partners, uit.
Als een screenshot privécommunicatie blootlegt, de context vervormt of reputatieschade veroorzaakt, kan de persoon die de screenshot heeft gedeeld aansprakelijk worden gesteld, ongeacht of hij of zij de oorspronkelijke auteur van de berichten was.
2. De misvatting over “doorsturen”.
Een veel voorkomende misvatting is dat alleen de oorspronkelijke maker van een bericht of video schuldig is. In de ogen van de wetgeving van de VAE is herpubliceren gelijk aan publiceren. Aan het ter beschikking stellen van de inhoud aan anderen is aansprakelijkheid verbonden. Als je een misleidende video doorstuurt in een WhatsApp-groep, neem je legaal deel aan de verspreiding van die inhoud.
Veilig door het digitale landschap navigeren
Het recente optreden van de politie van Abu Dhabi – waaronder de arrestatie van 375 personen wegens illegale fotografie en het verspreiden van verkeerde informatie – dient als een waarschuwing voor alle digitale gebruikers. In een tijdperk van door AI gegenereerde deepfakes en snelle desinformatie is de marge voor fouten onbestaande.
Om juridische complicaties te voorkomen, moeten gebruikers zich aan één gouden standaard houden: Deel alleen inhoud die is uitgegeven door officiële, goedgekeurde overheidsinstanties van de VAE.
Conclusie
In de VAE is digitale verantwoordelijkheid eerder een juridisch mandaat dan een sociale suggestie. Omdat de wet de verspreiding van inhoud behandelt als een gereguleerde mediahandeling, moeten gebruikers zich realiseren dat op ‘gewoon delen’ dezelfde zware straffen kunnen staan als op het creëren van desinformatie zelf.
