Silicon Valley heeft een hekel aan regelgeving. Antropisch is er dol op. Of in ieder geval de versie van de regelgeving die ze zelf bedenken.
Vorig jaar zette het bedrijf zich in voor nieuwe transparantiewetten in Californië en New York. De grote technologiebedrijven vochten tegen hen en schreeuwden dat de bureaucratie de innovatie zou verstikken. Anthropic zei laat ze binnen. Maar wacht. Het wordt vreemder. Het bedrijf beweert nu dat die wetten achterhaald zijn. Ze willen hardere. Sneller.
“De op transparantie gerichte veiligheidswetten van 2 0 25 waren een begin, maar de capaciteiten ontwikkelen zich snel”, zegt Cesar Fernandez, hoofd van de Amerikaanse staatsrelaties. “Zelfrapportage is niet meer genoeg voor de grote spelers.”
Kom op. Je bent bijna $ 1 biljoen waard. Meestal zeg je tegen de overheid dat ze zich moet terugtrekken.
Antropisch is gebouwd op een vreemde tegenstrijdigheid. Hun missie? “Zorg ervoor dat de wereld veilig overgaat door middel van transformatieve AI.” Hun strategie? Bouw een enorm, lucratief bedrijf op. Om aan het eerste te voldoen, onderschrijven zij harde regels die bedoeld zijn om financiële rampen of, erger nog, massale slachtoffers te voorkomen. Het voelt als een bedrijfsidentiteitscrisis die op de een of andere manier werkt.
Audits en beschuldigingen
Ze willen niet alleen transparantie. Ze willen bewijs.
Anthropic steunde een wetsvoorstel uit Illinois dat externe auditors verplichtte voor veiligheidsprocessen. Onlangs steunden ze een beleid van Massachusetts met tanden. De procureur-generaal zou de macht hebben om niet-conforme laboratoria te sluiten. Bevelen. Echte.
Fernandez is nieuw in deze rol. Hij komt van FanDuel. Daarvoor Uber. Hij weet hoe hij beleidsgevechten moet winnen als het Congres stokt en de staten de touwtjes in handen nemen.
Maar niet iedereen gelooft in de nobele veiligheidswet.
David Zakken. De voormalige AI-tsaar van de regering-Trump. Hij denkt dat het een truc is.
“Anthropic hanteert een geavanceerde ‘regulatory moat’-strategie”, aldus Sacks. “Ze creëren een moeras van administratieve rompslomp om kleinere startups te verdrinken. Angst zaaien om de marktdominantie veilig te stellen.”
Fernández ontkent. Moeilijk.
Hij wijst erop dat de wetsvoorstellen gericht zijn op ‘grote ontwikkelaars van AI-modellen’. Een term die losjes wordt gedefinieerd, maar meestal $ 500 miljoen aan inkomsten vereist. “Het is voor een startup moeilijk om aan die drempel te voldoen”, betoogt hij.
Maar kijk eens om je heen. Veilige superintelligentie. Mistral. Denkmachineslab. Ze halen miljarden op. Er worden nog geen miljarden verdiend. Maar de kloof wordt kleiner. Het ‘startup’-tijdperk gaat sneller over in het ‘mega-corp’-tijdperk dan de definities kunnen bijwerken.
De veiligheidshypocrisie?
Anthropic stelt dat elk bedrijf dat krachtig genoeg is om chaos te veroorzaken, aan dezelfde regels moet voldoen. Het is een race naar de top, zeggen ze. Het veiligste systeem wint.
“We moeten ervoor zorgen dat deze transitie goed is voor de Amerikanen en de mensheid,” zei Fernandez. “Als je krachtige AI bouwt, ben je daarvoor verantwoordelijk. Transparantie is prioriteit één.”
Klinkt redelijk. Totdat je kijkt naar wat Anthropic niet toestaat.
In een nieuw beleidsdocument suggereren ze dat overheden onveilige modelimplementaties moeten blokkeren. Staatsregeringen, in het bijzonder.
Wacht even.
Denk aan het bevel van de regering-Trump. Degene die Anthropic dwingt om hun Mythos- en Fable 5-model voor buitenlandse gebruikers in te trekken? De exportcontrolerichtlijn? Anthropic was geen fan. Ze blogden dat het blokkeren van modellen een eerlijk, transparant federaal proces vereist. Geen administratieve richtlijn.
Nu willen ze dat staats wetgevers dat vetorecht behouden. Terwijl het federale recht om dat te doen… ingewikkeld is voor hen? Fernandez noemt het een ‘evoluerend gesprek’. Mooi eufemisme voor ‘kies en kies welke blokkades pijn doen’.
De China-kaart
Federaal verandert het spel.
Vorige maand schreef Anthropic een brief waarin hij Alibaba beschuldigde van ‘distillatie’. Een mooi woord voor het stelen van geheimen door slimme aanwijzingen. Anthropic beweerde dat dit werd gebruikt om rivaliserende Chinese AI te bouwen.
Sommige onderzoekers noemen dit bluffen. Pure regelgevingsvangst onder een andere naam. Het argument? Dring aan op een verbod op Chinese modellen met open gewicht. Wanneer deze instrumenten donker worden, raken Amerikaanse bedrijven in paniek. Tot wie wenden zij zich? Antropische onderneming.
Het past in het patroon. Dario Amodei waarschuwde het Congres al lang voor open-source AI. Open modellen vormen een bedreiging voor de controle. Gesloten modellen zijn veilig. En winstgevend.
Op staatsniveau? Fernandez beweert dat ze zich niet op open source richten. Hij zegt dat het om ‘mogelijkheden’ gaat, niet om ‘constructie’. Als een model krachtig genoeg is, wordt het gereguleerd. Eenvoudig.
Maar is dat zo?
De nieuwste Anthropic-modellen hebben kwetsbaarheden op het gebied van cyberbeveiliging zojuist in de mondiale schijnwerpers gezet. Ze schreeuwen al jaren over catastrofale AI-risico’s. En nu, nu het erop aankomt, willen ze dat de wetgevers de schroeven vastdraaien.
In ieder geval voor hun concurrenten.
