De meeste mensen beschouwen de aandelenmarkt als een digitaal platform waar aandelen direct op een officiële beurs worden gekocht en verkocht. Dit is slechts de helft van het verhaal. De andere helft gebeurt op de over-the-counter-markt. OTC is een groot gedecentraliseerd netwerk waar transacties rechtstreeks tussen partijen plaatsvinden in plaats van een gecentraliseerde uitwisseling. Dit is niet voor bangeriken of beginners. Dit is het complexe, door dealers aangestuurde, onderhandelingsgestuurde ecosysteem dat nodig is om biljoenen dollars aan activa te verplaatsen zonder ooit de orderboeken van de New York Stock Exchange of Nasdaq te raken.
In de VS is OTC bijzonder belangrijk. Waarom? Dit komt omdat beursnoteringen strenge en dure eisen stellen. Veel effecten voldoen simpelweg niet aan het instaptarief of willen het instaptarief niet betalen. In plaats daarvan stromen ze hierheen.
De werking van dealerhandel
Beurshandel is meestal geautomatiseerd en transparant. De OTC-markt werkt anders. Het wordt bestuurd door dealers. Deze bedrijven kopen en verkopen effecten voor eigen rekening. Ze fungeren als marktmakers, houden de voorraad bij en bepalen de prijzen.
De winst komt hier niet uit vaste commissies. Ze komen uit de verspreiding. Een dealer koopt obligaties en aandelen en verkoopt deze tegen een hogere prijs. Het verschil tussen de aankoopprijs en de verkoopprijs is de winst. Er is geen vast tariefschema. De prijs die u betaalt, hangt af van met wie u praat, het volume dat u verplaatst en de huidige vraag naar dat probleem.
U kunt ook rechtstreeks kopen bij een dealer die de voorraad heeft. Als alternatief kunt u een makelaar inhuren om het netwerk af te zoeken om de beste prijs te vinden. Dit laatste komt vaak voor bij particuliere beleggers die expertise nodig hebben om met beperkte transparantie op de markt te kunnen navigeren.
Waar het daadwerkelijke volume zich bevindt
Veel beleggers zijn van mening dat wanneer een bedrijf naar de beurs gaat, de aandelen ervan op de beurs worden verhandeld. Dit is meestal verkeerd.
Neem als voorbeeld Amerikaanse staatsobligaties. Hoewel staatsobligaties genoteerd zijn aan de New York Stock Exchange, is OTC het belangrijkste handelsplatform. Deze grote transacties vinden rechtstreeks plaats tussen institutionele beleggers, banken en hedgefondsen. Hetzelfde geldt voor de meeste andere obligatie-uitgiften en preferente aandelen. Hoewel ze aan de beurs kunnen worden genoteerd om de zichtbaarheid te vergroten, vindt de feitelijke liquiditeit buiten boord plaats.
Hoe zit het met staats- en lokale obligaties? Deze worden alleen over-the-counter verhandeld. Er is geen centrale uitwisseling voor de schulden van de lokale overheid. Als u obligaties wilt verhandelen die zijn uitgegeven door een stad of staat, betreedt u de over-the-counter-markt.
Dit onderscheid is belangrijk. Dit betekent dat de prijs wordt bepaald via bilaterale onderhandelingen in plaats van via het openbare orderboek.
Derde markt: institutionele blokhandel
Er is een speciale subgroep voor deze activiteit, de derde markt. Dit omvat aandelen die aan een beurs zijn genoteerd, maar over-the-counter worden verhandeld.
Waarom doe je dit? Institutionele beleggers, zoals beleggingsfondsen en pensioenfondsen, verplaatsen grote aandelenblokken. Het uitvoeren van grote transacties op openbare beurzen kan een ongunstige prijsverandering veroorzaken. Er kunnen ook vaste commissies aan u in rekening worden gebracht, die het rendement kunnen opslokken. Deze instellingen kunnen grote kortingen bedingen via OTC-transacties. Ze vermijden strikte wisselkoersregels. Ze krijgen een betere uitvoering voor hun formaat.
Dit is geen detailhandel. Dit zijn de leidingen van het financiële systeem die enorme hoeveelheden kapitaal aan het publieke oog onttrekken.
Regulering en toezicht
OTC is niet het wilde westen. Het is strikt gereguleerd. Decennia lang heeft de National Association of Securities Dealers (NASD) de regels bepaald. Deze organisatie werd in 1939 opgericht door een besluit van het Congres om codes vast te stellen.
